Ο Μάρκος Λέγγας για τη λαϊκή συνέλευση Διμηνιού

markos leg

Από την Λαϊκή Συνέλευση που πραγματοποιήθηκε στο Άνω Διμηνιό, την Τετάρτη (20 Νοεμβρίου), υπάρχουν καλά και κακά νέα.
Θα ξεκινήσω από τα θετικά. Μπαίνοντας στην αίθουσα που έγινε η λαϊκή συνέλευση ένιωσα ευχάριστη έκπληξη βλέποντας πως ήταν γεμάτη από κόσμο, από συνδημότες μας, ενεργούς πολίτες, με ενδιαφέρον και αγωνία για τα προβλήματα του τόπου τους. Το Τοπικό Συμβούλιο είχε δουλέψει, είχε προκαλέσει κινητοποίηση των μελών της Κοινότητας, εμφανίστηκε οργανωμένο, ενημερωμένο και έθεσε με σοβαρότητα και υπευθυνότητα όλα τα κρίσιμα ζητήματα. Φαίνεται πως τα παθήματα από την τραγική οργάνωση της τελευταίας Λαϊκής Συνέλευσης που έγινε στο Κιάτο -και η οποία στέφθηκε από μεγάλη, τραγική αποτυχία- έγιναν μαθήματα!
Κάπου εκεί τελείωσαν οι ευχάριστες εκπλήξεις και τα καλά νέα.
Με το ξεκίνημα της Συνέλευσης επιβεβαιώθηκε για μια ακόμη φορά πως η περιφέρεια του δήμου μας είναι εντελώς ξεχασμένη και -δέκα χρόνια τώρα- η δημοτική αρχή δεν έχει καταφέρει να επιλύσει προβλήματα, ούτε καν σε βασικές υποδομές. Το νερό είναι ακατάλληλο ακόμα και για την ικανοποίηση των αναγκών υγιεινής –για πόσιμο δεν συζητάμε. Οι κάτοικοι ανέφεραν πως πολλές φορές φτάνει στις βρύσες τους με σκουλήκια! Η αποκομιδή των απορριμμάτων είναι άγνωστη λέξη, τα σκουπίδια παραμένουν συχνά, επί μέρες, στους δρόμους, αμάζευτα. Το οδικό δίκτυο, στα όρια της κοινότητας, είναι σε κακή κατάσταση. Παιδικές χαρές δεν υπάρχουν ή όπου υπάρχουν θυμίζουν παιδικές λύπες.
Ο δήμαρχος ψέλλισε τις συνήθεις δικαιολογίες. Παραδέχτηκε πως η Τοπική Κοινότητα δεν έχει πάρει νερό από την Στυμφαλία και υποσχέθηκε –πάλι!- να φέρει τον… αγιασμό σύντομα. Αναφέρθηκε στο ταμείο του δήμου που το κρατάει «για μια ώρα ανάγκης», όπως είπε. Μίλησε κάμποσο, αλλά στην ουσία δεν είπε τίποτα. Ίσως προτίμησε να ακολουθήσει την συμβουλή του Σαββόπουλου: «αφού δεν είχε νέα, ευχάριστα να πει, καλύτερα να μην μας πει κανένα».
Είπαμε τα «μπράβο» στο τοπικό συμβούλιο, ας αναδείξουμε, όμως και τις αστοχίες του. Δυστυχώς, δεν έκρινε σκόπιμο να προσκαλέσει (έστω άτυπα) τους επικεφαλής των παρατάξεων, που απαρτίζουν το δημοτικό συμβούλιο, να παραβρεθούν σε αυτή την εξαιρετικά σημαντική συνέλευση. Και είναι σημαντική διότι έτσι δίνεται η δυνατότητα σε όλους να ακούσουν «από πρώτο χέρι» τους δημότες και τα προβλήματα των τοπικών κοινοτήτων. Αυτό έχει σημασία προκειμένου να διαμορφώσουν άποψη για την σύνταξη του Τεχνικού Προγράμματος. Για όσους το ξεχνούν Τεχνικό Πρόγραμμα συντάσουν και οι παρατάξεις της μειοψηφίας και όχι μόνο η δημοτική αρχή.
Θέλω να πιστεύω πως η στάση αυτή του προέδρου του Τοπικού Συμβουλίου Διμηνιού Γιάννη Σπυρόπουλου οφείλεται σε αστοχία της στιγμής και όχι στο αίσθημα καθήκοντος να προφυλάξει τον δήμαρχό του. Ένα αίσθημα που του προκαλεί ο φόβος ότι θα επιχειρήσουμε να τον εκθέσουμε -αν και σε τελική ανάλυση μια χαρά τα καταφέρνει και μόνος του.
Παρ’ όλα αυτά παραβρέθηκα στην συνέλευση (μαζί με τον συνάδελφο Βαγγέλη Χουσελά), καθώς θεωρώ πως το καθήκον να είμαι παρών σε αυτές τις συνελεύσεις, για να επικοινωνώ με τους συνδημότες μας είναι πάνω και πέρα από μικροπαρεξηγήσεις, προσωπικούς εγωϊσμούς και στρατηγικές εξυπηρέτησης του δημάρχου.
Άλλωστε για τους «συνΔΗΜΟΤΕΣ» και εμένα προσωπικά οι εκλογές έχουν πια τελειώσει, τις έχουμε αφήσει πίσω μας. Είμαι και είμαστε εδώ για να βοηθήσουμε να λυθούν τα προβλήματα του τόπου μας, για να ακούσουμε τί έχουν να πουν οι κάτοικοι.
Φεύγοντας από την Συνέλευση προτίμησα να κρατήσω την εικόνα της γεμάτης αίθουσας, περισσότερο και από τα προβλήματα. Γιατί αυτή ήταν μια εικόνα ελπίδας και γιατί αν η κοινωνία ενδιαφέρεται για την ζωή της τότε είναι σίγουρο ότι θα υποχρεώσει και την τοπική εξουσία να ενδιαφερθεί. Εγώ και οι «συνΔΗΜΟΤΕΣ», πάντως, θα είμαστε με αυτιά και μάτια ανοιχτά για να μεταφέρουμε τις αγωνίες της και να μην αφήσουμε κανέναν και ποτέ να τις ξεχάσει.

Μάρκος Λέγγας