Κόκκινος συναγερμός στην Παιδιατρική Κορίνθου – Στα όρια το σύστημα υγείας

Σοβαρές ανησυχίες για την ασφάλεια των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας εγείρονται στην Κορινθία, με αφορμή τη δραματική κατάσταση που καταγράφεται στην Παιδιατρική Κλινική του Γενικού Νοσοκομείου Κορίνθου. Όπως περιγράφει ανακοίνωση του Ιατρικού Συλλόγου Κορινθίας, η υποστελέχωση και η αδυναμία πλήρους κάλυψης των αναγκών δεν αποτελούν πλέον ένα διαχειρίσιμο πρόβλημα, αλλά μια συνθήκη που –όπως καταγγέλλεται– ενέχει άμεσους κινδύνους για τη δημόσια υγεία.

Η εικόνα που περιγράφεται είναι ιδιαίτερα ανησυχητική: η ασφαλής εφημερία του Νοσοκομείου τίθεται υπό αμφισβήτηση, το ήδη πιεσμένο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό λειτουργεί στα όρια των αντοχών του, ενώ δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις κατά τις οποίες παιδιατρικά περιστατικά αναγκάζονται να μετακινηθούν σε άλλες δομές. Το αποτέλεσμα είναι η ενίσχυση ενός κλίματος ανασφάλειας τόσο στους γονείς όσο και στο σύνολο της τοπικής κοινωνίας.

Το πλέον ανησυχητικό στοιχείο, ωστόσο, είναι ότι η κατάσταση αυτή δεν φαίνεται να αποτελεί μια μεμονωμένη δυσλειτουργία, αλλά εντάσσεται σε μια ευρύτερη εικόνα πίεσης του δημόσιου συστήματος υγείας.

Οι εξελίξεις στην Κόρινθο έρχονται να διαψεύσουν, για ακόμη μία φορά, τις κυβερνητικές διαβεβαιώσεις –και ιδιαίτερα τις επανειλημμένες τοποθετήσεις του Υπουργού Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης– ότι το Εθνικό Σύστημα Υγείας βρίσκεται σε τροχιά βελτίωσης και εύρυθμης λειτουργίας.

Αντιθέτως, η πραγματικότητα που βιώνουν καθημερινά γιατροί, νοσηλευτές και πολίτες φαίνεται να αποτυπώνει ένα σύστημα που δοκιμάζεται, με βασικές δομές –όπως η παιδιατρική φροντίδα– να εμφανίζουν επικίνδυνα κενά.

Σε αυτό το πλαίσιο, ο Ιατρικός Σύλλογος Κορινθίας απευθύνει σαφές κάλεσμα προς το Υπουργείο Υγείας να αναλάβει άμεσα τις ευθύνες του, ζητώντας την ουσιαστική και χωρίς καθυστέρηση στελέχωση της Παιδιατρικής Κλινικής, τη διασφάλιση της πλήρους και ασφαλούς λειτουργίας της, αλλά και την προώθηση μόνιμων λύσεων στο χρόνιο πρόβλημα υποστελέχωσης βασικών ειδικοτήτων.

Η υγεία των παιδιών, τονίζουν οι ίδιοι, δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως ζήτημα προσωρινής διαχείρισης ή επικοινωνιακών ισορροπιών. Και όσο τα προβλήματα παραμένουν άλυτα, τόσο εντείνεται ο φόβος ότι οι συνέπειες μπορεί να αποδειχθούν πολύ πιο σοβαρές από ό,τι σήμερα καταγράφεται.