Παρέμβαση με αιχμές από τον Βασίλη Ακράτο: «Φέρτε πίσω τα κλεμμένα από τους αγρότες»

Ένα ηχηρό μήνυμα, γεμάτο οργή και απογοήτευση, στέλνει ο πρόεδρος του Αγροτικού Συλλόγου Κορινθιακής Σταφίδας, Βασίλης Ακράτος, με νέα του δημόσια παρέμβαση, αναδεικνύοντας χρόνιες αδικίες εις βάρος του αγροτικού κόσμου και καταγγέλλοντας την πολιτική υποκρισία που – όπως τονίζει – επιμένει να πλήττει τους τίμιους παραγωγούς.

Απαντώντας σε παρατήρηση που δέχθηκε από υποψήφιο βουλευτή, σχετικά με το κατά πόσο οι δημόσιες τοποθετήσεις του είναι «προσωπικές», ο Βασίλης Ακράτος ξεκαθαρίζει:

«Λοιπόν, σήμερα θα κάνω ανάρτηση ως πρόεδρος του Αγροτικού Συλλόγου Κορινθιακής Σταφίδας», γράφει, και συνεχίζει με αιχμές:
«Φωνάζω χρόνια: φέρτε πίσω τα κλεμμένα που φάγατε από τους αγρότες – τους τίμιους – στον ΟΠΕΚΕΠΕ και στον ΕΛΓΑ. Όταν φωνάζαμε για το Μητρώο Αγροτών, όλοι κοίταζαν μην χάσουν καμιά ψήφο».

Στην ίδια τοποθέτηση, ασκεί δριμεία κριτική σε όσους, σήμερα, βάλλουν κατά των αγροτών, χαρακτηρίζοντάς τους περίπου ως “βολεμένους”:

«Βγαίνουν τώρα και κατηγορούν τους αγρότες πως ήταν δημόσιοι υπάλληλοι και έπαιρναν επιδοτήσεις… Εσείς παίρνετε εφάπαξ – και το πληρώνουμε εμείς. Οι αγρότες τι παίρνουν όταν βγαίνουν στη σύνταξη;», σημειώνει χαρακτηριστικά.

Μια φωνή που επιμένει και ενοχλεί

Ο Βασίλης Ακράτος, γνωστός για τις άμεσες και συχνά συγκρουσιακές τοποθετήσεις του, αναδεικνύει μέσα από τις παρεμβάσεις του θέματα ουσίας για τον πρωτογενή τομέα, τα οποία συχνά μένουν εκτός πολιτικής ατζέντας:
– η δίκαιη μεταχείριση των παραγωγών,
– η έλλειψη πραγματικής κοινωνικής ασφάλισης για τους αγρότες,
– η διαχείριση των επιδοτήσεων,
– και κυρίως, η απαξίωση του αγροτικού επαγγέλματος από θεσμούς και πολιτικά πρόσωπα.

Σε μια περίοδο όπου ο πρωτογενής τομέας καλείται να σταθεί όρθιος μέσα σε διεθνείς κρίσεις, αυξημένα κόστη και κλιματικές απειλές, τέτοιες παρεμβάσεις φέρνουν ξανά στο προσκήνιο την ανάγκη για ουσιαστικό διάλογο και όχι επικοινωνιακή διαχείριση.

Το πολιτικό διακύβευμα

Το μήνυμα του προέδρου του Αγροτικού Συλλόγου δεν περιορίζεται σε τοπικό επίπεδο. Αντιθέτως, αγγίζει ένα πανελλαδικό πρόβλημα, με κοινωνικές και πολιτικές προεκτάσεις:
– Πόσο στηρίζει πραγματικά η Πολιτεία τον αγρότη;
– Πόσες φορές αναγνωρίζεται η προσφορά του στην εθνική οικονομία, πέρα από επετειακές δηλώσεις;
– Και, τελικά, ποιος πληρώνει το τίμημα της αδράνειας;

Η παρέμβαση του Βασίλη Ακράτου δεν χαϊδεύει αυτιά. Αντίθετα, διεκδικεί συνείδηση και ευθύνη.

Το άρθρο αυτό φιλοδοξεί να δώσει βήμα σε μια φωνή που μπορεί να είναι “άβολη”, αλλά είναι αληθινή. Και στις μέρες μας, αυτό είναι πιο αναγκαίο από ποτέ.