By 
Για μία ακόμη φορά, ο Δήμαρχος Ξυλοκάστρου-Ευρωστίνης, Βλάσης Τσιώτος, επανέρχεται με δημόσια τοποθέτησή του στην ομάδα «Το Παλιό και Νέο Ξυλόκαστρο» για να αποσαφηνίσει τον χαρακτήρα και τη σημασία των έργων που εξελίσσονται στην πόλη – και ιδιαίτερα στην οδό Π. Τσαλδάρη και τον Πευκιά.
Π. Τσαλδάρη: Υποδομές με μακροπρόθεσμο όφελος
Το έργο της Π. Τσαλδάρη, όπως επισημαίνει ο Δήμαρχος, δεν είναι ένα έργο «βιτρίνας» ούτε μια απλή ανάπλαση. Είναι, αντιθέτως, ένα αναγκαίο έργο υποδομής που ανταποκρίνεται στις ανάγκες ασφάλειας και λειτουργικότητας της πόλης:
–Υπογειοποίηση του ηλεκτροφωτισμού, που μειώνει τον κίνδυνο ατυχημάτων και ενισχύει την αισθητική του δρόμου.
–Τοποθέτηση οπτικών ινών, που φέρνει την πόλη ένα βήμα πιο κοντά στον ψηφιακό εκσυγχρονισμό.
–Κατασκευή δικτύου όμβριων υδάτων, κρίσιμη για την αντιπλημμυρική προστασία.
-Επιλογή πέτρας Καβάλας για τον οδόστρωμα, ώστε να περιοριστεί η ταχύτητα των οχημάτων και να ενισχυθεί η ασφάλεια πεζών και ποδηλατών.
Δεν είναι λίγοι εκείνοι που διαφωνούν με την αφαίρεση δέντρων κατά την εκτέλεση του έργου. Η απάντηση του Δημάρχου, ωστόσο, είναι σαφής: τα δέντρα δεν μπορούσαν να μεταφυτευτούν λόγω ηλικίας ή κατάστασης και αντικαταστάθηκαν άμεσα με νέα.
Αντί, λοιπόν, για μια επιφανειακή «ανθρωποκεντρική» παρέμβαση, έχουμε ένα έργο που εξυπηρετεί τον σύγχρονο πολεοδομικό σχεδιασμό και, κυρίως, την ασφάλεια και ποιότητα ζωής των κατοίκων.
Ο Πευκιάς: Ο σεβασμός στο δάσος είναι έργο, όχι σύνθημα
Ο Πευκιάς, ένας από τους 16 χαρακτηρισμένους αισθητικούς δρυμούς της χώρας, είναι για τους περισσότερους συμπολίτες ένας τόπος αναφοράς, ιστορίας και φυσικής ομορφιάς. Και είναι ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο που – όπως τονίζει ο Δήμαρχος – η φροντίδα του δεν γίνεται «με το ένστικτο», αλλά βάσει επιστημονικών οδηγιών και μεθοδικού σχεδιασμού:
-Καθαρισμός των ξερών και επικίνδυνων δέντρων
-Αραίωση πυκνής, ξεραμένης βλάστησης που εμπόδιζε τη φυσική αναγέννηση
-Συστηματική φύτευση νέων πεύκων
-Εγκατάσταση αρδευτικών συστημάτων σταγόνας
-Βιολογική αντιμετώπιση παρασίτων
-Συντήρηση και βελτίωση των υποδομών πρόσβασης και φωτισμού
Όλα αυτά, σε συνεργασία με την Περιφέρεια Πελοποννήσου, που συνέβαλε με έργα και χρηματοδότηση. Το ερώτημα που τίθεται εύλογα είναι: Ποιος ειδικός έχει διαφορετική επιστημονική άποψη από αυτή που ακολουθείται;
Η κριτική έχει χώρο. Η συκοφαντία, όχι.
Κλείνοντας την ανάρτησή του, ο Βλάσης Τσιώτος αναφέρεται και στις πιο επιθετικές φωνές – εκείνες που βλέπουν στα έργα αποκλειστικά και μόνο σκοπιμότητες ή ιδιοτελή συμφέροντα. Η απάντησή του είναι ανθρώπινη αλλά σταθερή:
«Προτιμώ να γίνονται έργα και να μας συκοφαντούν, παρά να μη γίνεται τίποτα και να μένει στάσιμος ο τόπος μας».
Ο Δήμαρχος δεν ζητά ομοφωνία. Ζητά, όμως, να γίνεται ο διάλογος με σεβασμό και γνώση, όχι με φήμες και προσωπικές στοχοποιήσεις. Κι αυτό είναι κάτι που όλοι οι πολίτες που αγαπούν τον τόπο μπορούν – και οφείλουν – να το αναγνωρίσουν.
Η ανάρτηση του Δημάρχου
Μάλλον θα πρέπει να επαναλάβουμε κάποια πράγματα για όσους έχουν διαφορετική άποψη για το έργο της Π.Τσαλδάρη αλλά έχουν την διάθεση να ακούσουν την δική μας άποψη, αλλά και για όσους έχουν μοναδικό στόχο την ηθική μας εξόντωση.
Το έργο της Π.Τσαλδάρη δεν είναι ανάπλαση, αλλά ένα απαραίτητο έργο υποδομής για την πόλη.
· Υπάρχει κάποιος που διαφωνεί ότι η υπογειοποίηση του δικτύου ηλεκτροφωτισμού αποτελεί ένα απαραίτητο έργο υποδομής; Ένα έργο ασφάλειας και εκσυχρονισμού των υποδομών;
Για να γίνει όμως αυτό το έργο υποδομής, έπρεπε να σπάσουν τα πεζοδρόμια ώστε να περάσει το υπόγειο δίκτυο, άρα τα υπάρχοντα δέντρα έπρεπε να βγουν. Τα δέντρα αυτά δεν μπορούσαν να μεταφυτευτούν αφού η ηλικία τους ήταν μεγάλη, ενώ πάνω από τα μισά είχαν προ πολλού ξεραθεί. Στη θέση τους μπήκαν άμεσα νέα δέντρα.
· Υπάρχει κάποιος που διαφωνεί ότι η κατασκευή δικτύου όμβριων υδάτων αποτελεί ένα απαραίτητο έργο ασφάλειας για την πόλη; Είναι ένα σημαντική έργο υποδομής για τον τόπο;
Για να γίνει όμως αυτό το απαραίτητο έργο υποδομής, έπρεπε να σκαφτεί ο δρόμος ώστε να τοποθετηθούν οι σωλήνες.
· Υπάρχει κάποιος που διαφωνεί ότι η Π.Τσαλδάρη πρέπει να είναι δρόμος ήπιας κυκλοφορίας, ώστε τα αυτοκίνητα να κινούνται με μικρή ταχύτητα και ποδηλάτες- πεζοί να κινούνται με ασφάλεια;
Για να το πετύχουμε αυτό αποφασίσαμε αντί για άσφαλτο, να τοποθετήσουμε στον δρόμο φυσική πέτρα Καβάλας.
Έτσι λοιπόν το έργο της Π.Τσαλδάρη είναι έργο υπογειοποίησης δικτύου ηλεκτροφωτισμού, τοποθέτησης οπτικών ινών, κατασκευής δικτύου όμβριων υδάτων και οδικής ασφάλειας.
Διαφωνεί κάποιος με την αναγκαιότητα του;
· Πάμε τώρα στο τοπόσημο της πόλης μας, τον Πευκιά μας. Για 5 χρόνια φροντίζουμε με συνέπεια ένα από τα 16 αισθητικά δάση της χώρας μας. Το φροντίζουμε ακολουθώντας οδηγίες ειδικών. Με:
– καθαρισμό των ξερών δέντρων.
– αραίωση του πυκνού υπορόφου και απομάκρυνση της
ξερής φυτικής ύλης, που σε πολλά σημεία ήταν αδιαπέραστη και επικίνδυνη.
– φύτευση 1000 και πλέον νέων πεύκων κάθε χρόνο.
– εγκατάσταση αρδευτικών δικτύων για την άρδευση των αναδασώσεων με σταγόνες.
– αντιμετώπιση της κάμπιας και της βαμβακίλας των πεύκων με βιολογικά σκευάσματα.
– ετήσια συντήρηση των υποδομών και καθαρισμός της ξερής βλάστησης.
Mε την συνεργασία και την χρηματοδότηση της Περιφέρειας Πελοποννήσου υλοποιήσαμε έργο κατασκευής νέων εισόδων, ολοκλήρωσης της περίφραξης, προμήθειας εξοπλισμού και εγκατάστασης φωτισμού στο πεζοδρόμιο του Πευκιά.
Ο Πευκιάς είναι αισθητικό δάσος και όχι ζούγκλα, ούτε παραπέτασμα για να μας προστατεύει από τα αδιάκριτα βλέματα. Υπάρχει κάποιος που έχει διαφορετική άποψη κάποιου ειδικού;
Για την συκοφαντική άποψη ότι τα έργα γίνονται «για να φάμε χρήμα» και «για να χορτάσουμε», δηλώνω τα εξής:
· Προτιμώ να γίνονται έργα και να μας συκοφαντούν, παρά να μην γίνεται τίποτα και να μένει στάσιμος ο τόπος μας.
· Κάποιοι μας κρίνουν λανθασμένα, ίσως γιατί ονειρεύονται τι θα έκαναν αυτοί στη θέση μας.
· Όλοι γνωριζόμαστε σε αυτόν τον τόπο. Γνωρίζουμε καλά την ιστορία του καθενός.
· Η υπομονή έχει και αυτή τα όρια της.
Comments