Η απαξίωση της γνώσης και η χαμένη ευκαιρία στην πρόληψη δασικών πυρκαγιών

Σε μια χώρα που κάθε καλοκαίρι μετράει καμένα βουνά, χαμένες περιουσίες και ανυπολόγιστες οικολογικές ζημιές, η επιστημονική γνώση μένει στο ράφι, ξεχασμένη και αναξιοποίητη. Ο ερευνητής του Ινστιτούτου Δασικών Ερευνών Θεσσαλονίκης, Παύλος Κωνσταντινίδης, με εμπειρία δεκαετιών στην αποκατάσταση δασικών εκτάσεων, καταγγέλλει την αδιαφορία και τον αποκλεισμό της επιστήμης από τη διαχείριση κρίσεων.

Παρά τις δεκαετίες καταγραφών, αναλύσεων και προτάσεων, το κράτος, όπως καταγγέλλει, συνεχίζει να αυτοσχεδιάζει κάθε φορά που ξεσπά πυρκαγιά. Η επιστημονική τεχνογνωσία θεωρείται πολυτέλεια, ενώ η εμπειρία απαξιώνεται, οδηγώντας σε επαναλαμβανόμενες τραγωδίες.

Το πρωτοποριακό έργο που έμεινε στα συρτάρια

Το 2003, με χρηματοδότηση άνω του 1 εκατομμυρίου ευρώ, υλοποιήθηκε στη Σιθωνία ένα καινοτόμο ασύρματο σύστημα καμερών για έγκαιρη ανίχνευση πυρκαγιών. Η τεχνολογία εντόπιζε φωτιά σε 3–5 λεπτά και παρείχε κρίσιμες πληροφορίες για τον άμεσο σχεδιασμό επέμβασης. Το έργο παρουσιάστηκε ακόμη και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με ενθουσιώδη αποδοχή.

Όταν προτάθηκε η εφαρμογή του στην Ελλάδα, η Πυροσβεστική δήλωσε ότι «είναι αρμοδιότητα της Δασικής Υπηρεσίας» και η Δασική Υπηρεσία απάντησε ότι «είναι ευθύνη της Πυροσβεστικής». Το αποτέλεσμα; Η τεχνολογία έμεινε ανενεργή και η χώρα συνέχισε να καίγεται.

Η ουσία του προβλήματος

Η απαξίωση της γνώσης δεν είναι τυχαία. Είναι μια συστημική αποτυχία που στερεί από την Ελλάδα την πρόληψη, την προστασία και τη δυνατότητα να αξιοποιήσει ανθρώπους με πραγματική εμπειρία. Όπως τονίζει ο Παύλος Κωνσταντινίδης, «χωρίς επιστήμη και εμπιστοσύνη σε όσους έδωσαν τη ζωή τους στο δάσος, δεν έχεις ούτε πατρίδα, ούτε μέλλον».

https://www.facebook.com/plugins/post.php?href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2Fpavkon111%2Fposts%2Fpfbid0ZoPtV8LnPNVSwrPDUaTq9ZPizmXEZCd2pgDARSafPWeRcMjCXSK41U9j2jzQhWGEl&show_text=true&width=500

photo:https://prezi.com/