By 
Η χριστουγεννιάτικη εκδήλωση που διοργάνωσε ο Δήμος Σικυωνίων στο Δημοτικό Θέατρο Κιάτου είχε έντονο καλλιτεχνικό χαρακτήρα και αφήνει θετικό αποτύπωμα ως προς το θέαμα. Τα παιδιά που συμμετείχαν έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό, οι εκπαιδευτικοί τους στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων και το κοινό δικαίως αντάμειψε την προσπάθεια με θερμό χειροκρότημα. Για όλα αυτά, αξίζουν ειλικρινά συγχαρητήρια.
Ωστόσο, οι δημοτικές εκδηλώσεις δεν αξιολογούνται μόνο με καλλιτεχνικά κριτήρια. Αξιολογούνται –και ίσως κυρίως– από τις επιλογές που τις συνοδεύουν και από τα μηνύματα που εκπέμπουν. Και εδώ ακριβώς αρχίζει ο προβληματισμός.
Στο φινάλε της εκδήλωσης, την εμφάνισή του στη σκηνή έκανε ο Άγιος Βασίλης, κρατώντας δύο μεγάλες σακούλες γνωστής πολυεθνικής αλυσίδας παιχνιδιών (Jumbo), από τις οποίες μοιράστηκαν δώρα στα παιδιά. Όχι προϊόντα από τοπικά καταστήματα. Όχι από εμπόρους της πόλης. Αλλά από μια πολυεθνική επιχείρηση, η οποία ούτε έχει ανάγκη τη στήριξη του Δήμου Σικυωνίων ούτε συνδέεται με την τοπική οικονομία.
Κανείς δεν αμφισβητεί ότι η κίνηση έγινε με καλή πρόθεση και ότι τα παιδιά χάρηκαν. Όμως το ζήτημα δεν είναι η πρόθεση. Είναι η επιλογή – και ο συμβολισμός της.
Την ίδια στιγμή, ο Δήμος καλεί συστηματικά τους δημότες να στηρίζουν την τοπική αγορά. Στην ίδια εκδήλωση, μάλιστα, υπήρχε εμφανές banner χορηγών μπροστά από τη σκηνή, υπογραμμίζοντας –υποτίθεται– τη σημασία της συνεργασίας με τους τοπικούς επαγγελματίες. Πώς συνάδει, όμως, αυτή η ρητορική με την απόφαση να προβληθούν και να χρησιμοποιηθούν προϊόντα πολυεθνικής αλυσίδας, όταν στο Κιάτο λειτουργούν καταστήματα παιχνιδιών και ειδών δώρου που δίνουν καθημερινά μάχη επιβίωσης;
Το ερώτημα προκύπτει αβίαστα:
είναι οι τοπικοί επαγγελματίες χρήσιμοι μόνο όταν καλούνται να εμφανιστούν ως χορηγοί;
είναι καλοί για λογότυπα και αφίσες, αλλά όχι για ουσιαστικές προμήθειες;
Αντίστοιχο προβληματισμό γεννά και το γεγονός ότι οι στολές των παιδιών προήλθαν από διεθνείς πλατφόρμες fast fashion (Shein), με το κόστος να μετακυλίεται στους γονείς. Βεβαίως, όλοι γνωρίζουμε τις οικονομικές πιέσεις και τις πρακτικές λύσεις που συχνά επιλέγονται. Όμως, σε μια δημοτική διοργάνωση, θα μπορούσε –και θα έπρεπε– να έχει προηγηθεί συνεννόηση με τοπικά καταστήματα ένδυσης, ώστε να υπάρξει στήριξη της τοπικής αγοράς και μια ουσιαστική σχέση συνεργασίας.
Ας ειπωθεί καθαρά:
αυτό δεν είναι αβλεψία.
είναι πολιτική επιλογή.
Οι δημοτικές εκδηλώσεις δεν είναι ουδέτερες. Δεν είναι απλώς «γιορτές για τα παιδιά». Είναι δημόσιες πράξεις με κοινωνικό, οικονομικό και συμβολικό βάρος. Και όταν σε μια τόσο κεντρική εκδήλωση ο Δήμος επιλέγει να προβάλει πολυεθνικές αλυσίδες αντί για τις επιχειρήσεις της πόλης, τότε υπονομεύει στην πράξη όσα διακηρύσσει σε ανακοινώσεις και επετειακούς λόγους.
Η στήριξη της τοπικής αγοράς δεν αποδεικνύεται με ευχές. Αποδεικνύεται με πράξεις. Και πρώτος που οφείλει να δίνει το παράδειγμα είναι ο ίδιος ο Δήμος, ιδίως στις εκδηλώσεις που οργανώνει και χρηματοδοτεί.
Η κριτική αυτή δεν μειώνει την αξία της εκδήλωσης ούτε την προσπάθεια των παιδιών και των εκπαιδευτικών τους. Αντιθέτως, επιδιώκει να αναδείξει ότι ο πολιτισμός μπορεί και πρέπει να λειτουργεί ως μοχλός ενίσχυσης της τοπικής κοινωνίας και οικονομίας – όχι ως έμμεση διαφήμιση πολυεθνικών επιλογών.
Τα συγχαρητήρια ανήκουν στα παιδιά και στους δασκάλους τους.
Η ευθύνη για τις επιλογές, όμως, βαραίνει αποκλειστικά τη Δημοτική Αρχή.
Σε μια πόλη που δοκιμάζεται οικονομικά, οι συμβολισμοί μετρούν.
Και ο Δήμος οφείλει να τους διαχειρίζεται με μεγαλύτερη συνέπεια και ευθύνη.
Comments