By 
Σε μια εποχή που ο καθένας τραβά τον δρόμο του, στο Λουτράκι κάποιοι αποφάσισαν να πάνε κόντρα στο ρεύμα. Να ενώσουν αντί να χωρίσουν. Να δουν το αύριο και όχι να εγκλωβιστούν στο χθες.
Η ανακοίνωση της πρόθεσης για συγχώνευση των δύο ποδοσφαιρικών δυνάμεων της πόλης, του Σ.Φ. Ολυμπιακός Λουτρακίου και του Α.Ο. Λουτράκι, δεν είναι απλώς μια διοικητική εξέλιξη. Είναι μια πολιτική πράξη με την καλή έννοια του όρου. Μια επιλογή που λέει καθαρά ότι το ποδόσφαιρο, όπως και η ζωή, δεν προχωρά με μικρά βασίλεια, αλλά με κοινό όραμα.
Ο Γιώργος Δέδες και ο Θωμάς Καναβός σε χτεσινή συνέντευξη Τύπου μίλησαν για τη δημιουργία μιας ενιαίας, δυνατής και ανταγωνιστικής ομάδας που θα εκπροσωπεί το Λουτράκι σε εθνικό επίπεδο. Και μόνο το όνομα που προτείνεται, «Λουτράκι», λέει πολλά. Χωρίς επιθετικούς προσδιορισμούς. Χωρίς διαχωριστικές γραμμές. Ένα όνομα καθαρό, όπως θα έπρεπε να είναι και η κατεύθυνση.
Τα χρώματα, άσπρο, μαύρο και γαλάζιο, δεν σβήνουν το παρελθόν. Το κουβαλούν. Το τιμούν. Και το μεταφέρουν στο μέλλον. Γιατί όποιος νομίζει ότι η συγχώνευση σημαίνει διαγραφή ιστορίας, μάλλον δεν έχει καταλάβει τι σημαίνει πραγματική συνέχεια.
Η ιδέα γεννήθηκε τον περασμένο Σεπτέμβρη, σε μια συνάντηση που δεν έγινε για τα μάτια του κόσμου. Έγινε γιατί και οι δύο πλευρές κατέληξαν στο ίδιο συμπέρασμα. Ότι το ποδόσφαιρο στο Λουτράκι χρειάζεται μια πιο ώριμη και γενναία προσέγγιση. Λιγότερο εγώ. Περισσότερο εμείς.
Ο Γιώργος Δέδες μίλησε για μια συζήτηση ανοιχτή στην κοινωνία, χωρίς αποφάσεις πίσω από κλειστές πόρτες. Για μια επιλογή που θα ανήκει σε όλους. Και θυμίζει τη βαριά παρακαταθήκη των 97 χρόνων του Ολυμπιακού Λουτρακίου και των 55 χρόνων του ΑΟ Λουτράκι. Όχι ως βαρίδια, αλλά ως θεμέλια.
Ο Θωμάς Καναβός από την πλευρά του έβαλε τα πράγματα στη σωστή τους διάσταση. Δεν διαγράφεται καμία μνήμη. Δεν ακυρώνεται καμία προσφορά. Κανείς από όσους κράτησαν ζωντανό το ποδόσφαιρο της πόλης δεν περισσεύει. Αντίθετα, όλοι χωράνε σε κάτι μεγαλύτερο.
Η ιδέα της συγχώνευσης των δύο ποδοσφαιρικών συλλόγων δεν άνοιξε μέτωπα. Άνοιξε συζήτηση. Και οι πρώτες αντιδράσεις έδειξαν ξεκάθαρα ότι η κατεύθυνση είναι σωστή.
Η πρόθεση ένωσης των δύο ομάδων βρήκε θετική ανταπόκριση όχι μόνο από τους ανθρώπους του ποδοσφαίρου, αλλά και από την τοπική κοινωνία και τους θεσμικούς εκπροσώπους της πόλης. Κι αυτό έχει τη δική του αξία.
Στις συζητήσεις συμμετείχε από την πρώτη στιγμή και ο Δήμαρχος Λουτρακίου, Γεώργιος Γκιώνης, ο οποίος κλήθηκε εξαρχής και πήρε ενεργό ρόλο στον διάλογο. Η θέση του ήταν καθαρή. Η συγχώνευση δεν αφορά πρόσωπα, διοικήσεις ή ισορροπίες. Αφορά την πόλη. Την ανάγκη να δημιουργηθεί μια μεγάλη, δυνατή και ενωμένη ομάδα, ικανή να κοιτάξει ψηλότερα στις εθνικές κατηγορίες και να προσελκύσει περισσότερους χορηγούς. Με άλλα λόγια, να αποκτήσει το Λουτράκι αυτό που του αναλογεί.
Θετική στάση κράτησε και η επικεφαλής της μείζονος μειοψηφίας, Μαρία Πρωτοπαππά, υπογραμμίζοντας κάτι που συχνά ξεχνιέται. Ότι ο αθλητισμός ενώνει. Και ότι ειδικά για τα παιδιά και τους εφήβους λειτουργεί ως ασπίδα, ως χώρος αξιών, πειθαρχίας και συλλογικότητας. Όταν το ποδόσφαιρο υπηρετεί αυτά, τότε μόνο μπορεί να έχει μέλλον.
Ακόμη πιο ενθαρρυντικό είναι το κλίμα που διαμορφώνεται εντός των συλλόγων. Παράγοντες και αθλητές, στη μεγάλη τους πλειοψηφία, βλέπουν θετικά τη συγχώνευση. Υπήρξαν προβληματισμοί, υπήρξαν ερωτήματα για το πώς θα υλοποιηθεί δίκαια και σωστά αυτή η ένωση. Όμως η κοινή συνισταμένη ήταν μία. Ότι η ενότητα δεν είναι απλώς επιθυμητή. Είναι η μόνη ρεαλιστική και βιώσιμη προοπτική για το ποδόσφαιρο της πόλης.
Στη συζήτηση παρενέβη και ο Αντιπεριφερειάρχης Γιώργος Πετρίτσης, ο οποίος χαιρέτησε την πρωτοβουλία, σημειώνοντας με νόημα ότι αυτή η απόφαση άργησε να ληφθεί. Συνεχάρη, ωστόσο, όσους εργάστηκαν με επιμονή για να φτάσει η συζήτηση σε αυτό το σημείο.
Ιδιαίτερη αναφορά στο μέλλον έκανε και ο Αντιπρόεδρος του ΑΟΛ, Γιώργος Οικονόμου, τονίζοντας τη σημασία που θα έχει μια ισχυρή και ενωμένη ομάδα για τις ακαδημίες της περιοχής. Για τα παιδιά που σήμερα προπονούνται, ονειρεύονται και θέλουν να φορέσουν τη φανέλα της πόλης τους σε υψηλό επίπεδο.
Το συμπέρασμα, όσο περνούν οι μέρες, γίνεται πιο καθαρό. Το μέλλον μπορεί να είναι πιο δυνατό όταν είναι κοινό. Η ένωση αυτή δεν γίνεται από ανάγκη.
Γίνεται από επιλογή, πίστη και όραμα.
Comments