By 
Με λαμπρότητα και σε κλίμα εθνικής συγκίνησης τιμήθηκε χθες, Κυριακή 26 Ιουλίου, στα ιστορικά Δερβενάκια, η 204η επέτειος της μεγάλης νίκης των επαναστατημένων Ελλήνων απέναντι στη στρατιά του Δράμαλη.
Οι επετειακές εκδηλώσεις περιλάμβαναν δοξολογία στον Ιερό Ναό του Αγίου Σώστη και, στη συνέχεια, επιμνημόσυνη δέηση στον Ανδριάντα του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, κατάθεση στεφάνων και επετειακή ομιλία. Η τελετή ολοκληρώθηκε με ενός λεπτού σιγή στη μνήμη των ηρώων και την ανάκρουση του Εθνικού Ύμνου.
Στον ίδιο τόπο, πριν από 204 χρόνια, γράφτηκε μία από τις σημαντικότερες σελίδες της Ελληνικής Επανάστασης. Στις 26 Ιουλίου 1822, μόλις έναν χρόνο και τρεις μήνες μετά το ξέσπασμα του Αγώνα, οι ελληνικές δυνάμεις προκάλεσαν πανωλεθρία στον πολυάριθμο και οργανωμένο οθωμανικό στρατό, ανατρέποντας τα σχέδια για την καταστολή της Επανάστασης στην Πελοπόννησο.
Την ιστορική επέτειο τίμησαν με την παρουσία τους εκπρόσωποι της πολιτικής και αυτοδιοικητικής ζωής του τόπου, των εκκλησιαστικών και στρατιωτικών αρχών, των Σωμάτων Ασφαλείας, φορέων και συλλόγων, καθώς και πλήθος πολιτών.
Τι κάνει μοναδική τη Μάχη των Δερβενακίων
Το ιδιαίτερο στοιχείο που καθιστά τη Μάχη των Δερβενακίων μοναδική είναι ότι μία αριθμητικά μικρότερη και κατά βάση άτακτη δύναμη Ελλήνων αγωνιστών κατάφερε να συντρίψει έναν τακτικό, πολυάριθμο και άρτια εξοπλισμένο στρατό.
Για πρώτη φορά οι επαναστατημένοι Έλληνες δεν είχαν απέναντί τους μια τοπική οθωμανική φρουρά, αλλά μια μεγάλη εκστρατευτική δύναμη με πεζικό, ιππικό, πυροβολικό και πολεμοφόδια. Η στρατιά του Μαχμούτ Πασά Δράμαλη είχε εισβάλει στην Πελοπόννησο με σκοπό να ανακαταλάβει την Τριπολιτσά και να δώσει οριστικό τέλος στην Επανάσταση.
Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης απέφυγε την κατά μέτωπο σύγκρουση. Με εξαιρετική στρατηγική διορατικότητα εφάρμοσε την τακτική της «καμένης γης», στέρησε από τον αντίπαλο τρόφιμα και δυνατότητα ανεφοδιασμού και κατέλαβε εγκαίρως τα κρίσιμα περάσματα από τα οποία θα επιχειρούσε να επιστρέψει στην Κόρινθο.
Όταν η εξαντλημένη στρατιά του Δράμαλη μπήκε στα στενά των Δερβενακίων, βρέθηκε εγκλωβισμένη σε ένα φυσικό πεδίο ενέδρας, χωρίς τη δυνατότητα να αναπτύξει το ιππικό και την αριθμητική της υπεροχή. Οι Έλληνες επιτέθηκαν από τις πλαγιές και προκάλεσαν συντριπτικές απώλειες στους Οθωμανούς. Στη μάχη διακρίθηκαν, μεταξύ άλλων, ο Δημήτριος Υψηλάντης, ο Παπαφλέσσας και ιδιαίτερα ο Νικήτας Σταματελόπουλος, ο θρυλικός Νικηταράς.
Η καταστροφή της στρατιάς του Δράμαλη δεν αποτέλεσε απλώς μία μεγάλη πολεμική επιτυχία. Διέσωσε την Επανάσταση σε μία από τις κρισιμότερες στιγμές της, εδραίωσε τον Αγώνα στην Πελοπόννησο και ανέδειξε τη στρατηγική ιδιοφυΐα του Γέρου του Μοριά.
Διακόσια τέσσερα χρόνια μετά, τα Δερβενάκια εξακολουθούν να αποτελούν τόπο ζωντανής ιστορικής μνήμης. Έναν τόπο όπου η γνώση του εδάφους, το σχέδιο, η τόλμη και η αποφασιστικότητα ενός λαού απέδειξαν ότι μπορούν να υπερνικήσουν ακόμη και τη μεγαλύτερη αριθμητική υπεροχή.
Η επέτειος της Μάχης των Δερβενακίων δεν είναι μόνο μια αναδρομή στο παρελθόν. Είναι ένας διαρκής φόρος τιμής σε εκείνους που αγωνίστηκαν για την Ελευθερία και μια υπενθύμιση της ιστορικής και πολιτιστικής κληρονομιάς που διατηρεί ζωντανός αυτός ο ξεχωριστός τόπος.
Comments