Ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον πολιτικό και θεσμικό κεφάλαιο φαίνεται να κλείνει – τουλάχιστον σε πρώτο βαθμό – για τη δημοτική αρχή Σικυωνίων, μετά την απόρριψη από τη Δικαιοσύνη της αγωγής που είχε καταθέσει ο πρόεδρος της ΔΕΥΑΣ, Παναγιώτης Φιακάς, κατά κατοίκων του Άνω Διμηνιού.
Η υπόθεση είχε προκαλέσει έντονες αντιδράσεις ήδη από τη στιγμή που έγινε γνωστή. Και αυτό γιατί δεν αφορούσε αντιπαράθεση μεταξύ ιδιωτών ή επιχειρηματικών συμφερόντων, αλλά μια νομική κίνηση στελέχους της δημοτικής αρχής εναντίον δημοτών που διαμαρτύρονταν για ζητήματα που σχετίζονταν με την ποιότητα και την επάρκεια του νερού στην περιοχή τους.
Σύμφωνα με όσα είχαν γίνει γνωστά τότε, ο πρόεδρος της ΔΕΥΑΣ είχε προσφύγει στη Δικαιοσύνη ζητώντας αποζημίωση που φέρεται να έφθανε τις 200.000 ευρώ, θεωρώντας ότι θίχτηκε από δημόσιες αναφορές και καταγγελίες που έγιναν για το ζήτημα του νερού στο Άνω Διμηνιό.
Η εξέλιξη της υπόθεσης, ωστόσο, δεν δικαίωσε την επιλογή αυτή. Η αγωγή απορρίφθηκε, με αποτέλεσμα να ανοίξει εκ νέου η συζήτηση γύρω από τον τρόπο με τον οποίο η δημοτική αρχή αντιμετωπίζει τη δημόσια κριτική και τις διαμαρτυρίες των πολιτών.
Για πολλούς, το πραγματικό πολιτικό ερώτημα δεν είναι η δικαστική έκβαση καθαυτή, αλλά η αρχική επιλογή να βρεθούν κάτοικοι μιας περιοχής αντιμέτωποι με αγωγές επειδή διεκδίκησαν, όπως υποστήριζαν, το αυτονόητο: ασφαλές και πόσιμο νερό για τα νοικοκυριά τους.
Η υπόθεση αποκτά ακόμη μεγαλύτερη πολιτική διάσταση καθώς ο Παναγιώτης Φιακάς δεν αποτελεί ένα αυτόνομο διοικητικό πρόσωπο, αλλά έναν από τους στενότερους συνεργάτες του δημάρχου Σικυωνίων Σπύρου Σταματόπουλου και πολιτικό προϊστάμενο της δημοτικής επιχείρησης ύδρευσης.
Έτσι, η απόρριψη της αγωγής δεν δημιουργεί μόνο ερωτήματα για την κρίση και τους χειρισμούς της διοίκησης της ΔΕΥΑΣ, αλλά αγγίζει συνολικά τη φιλοσοφία διοίκησης της δημοτικής αρχής. Διότι σε κάθε περίπτωση, η επιλογή της δικαστικής αντιπαράθεσης με πολίτες δύσκολα μπορεί να θεωρηθεί απάντηση σε προβλήματα που αφορούν βασικές δημοτικές υπηρεσίες.
Οι κάτοικοι του Άνω Διμηνιού εμφανίζονται δικαιωμένοι από την εξέλιξη, ενώ στην τοπική κοινωνία παραμένει το ερώτημα εάν η συγκεκριμένη υπόθεση θα οδηγήσει σε πολιτικό αναστοχασμό ή αν θα αντιμετωπιστεί ως ένα ακόμη επεισόδιο μιας μακράς αντιπαράθεσης γύρω από το ζήτημα του νερού.
Σε κάθε περίπτωση, η δικαστική απόφαση αποτελεί μια εξέλιξη με σαφές πολιτικό αποτύπωμα και αφήνει εκτεθειμένους όσους επέλεξαν να απαντήσουν στην κριτική των πολιτών με δικαστικές αίθουσες αντί με πειστικές λύσεις στα προβλήματα που οι ίδιοι οι πολίτες ανέδειξαν.

Ιδιαίτερα αιχμηρή ήταν μετά την έκδοση της απόφασης η τοποθέτηση της εκπροσώπου των κατοίκων του Διμηνιού και επαγγελματία υγείας Ελένης Γαλάνη. Όπως ανέφερε, η απόρριψη της αγωγής δεν συνιστά μόνο δικαίωση για τους κατοίκους που βρέθηκαν στο στόχαστρο της δικαστικής διεκδίκησης, αλλά αποτελεί και «ένα ηχηρό μήνυμα προς όσους πίστεψαν ότι μπορούν να χρησιμοποιούν τη θέση και τις δημόσιες σχέσεις εξουσίας για να φιμώνουν πολίτες».
Η κ. Γαλάνη υποστήριξε ότι οι κάτοικοι διεκδίκησαν το αυτονόητο, δηλαδή νερό κατάλληλο για ανθρώπινη κατανάλωση, κάνοντας λόγο για προσπάθεια άσκησης πιέσεων μέσω δικαστικών ενεργειών, ενώ υπογράμμισε ότι ο αγώνας των κατοίκων θα συνεχιστεί με σεβασμό στους θεσμούς και με στόχο, όπως είπε, την υπεράσπιση του δικαιώματος των πολιτών να έχουν λόγο και άποψη για τα ζητήματα που αφορούν τον τόπο τους.
















Comments