ΕΠΙΣΤΗΜΗ

Ο εφευρέτης της μπαταρίας, Alessandro Giuseppe Antonio Anastasio Volta

0

Ο Alessandro Giuseppe Antonio Anastasio Volta ήταν Ιταλός φυσικός, ο οποίος έγινε κυρίως γνωστός για την εφεύρεση της ηλεκτρικής μπαταρίας το 1800. (Δεξιά στην εικόνα ένα αντίγραφο της μπαταρίας που δημιούργησε.

Επίσης όταν λέμε volt θέλοντας να μιλήσουμε για την τάση του ρεύματος, είναι σαν να αναφερόμαστε τιμητικά στο όνομα αυτού του σημαντικού εφευρέτη.

Ο Alessandro Volta γεννήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 1745 και σπούδασε στο Κόμο (Como) της Ιταλίας. Οι γονείς του Filippo Volta και η Maria Maddalena Inzaghi, τον έστειλαν σε χριστιανικό σχολείο με σκοπό να γίνει δικηγόρος. Το 1774 έγινε καθηγητής φυσικής στο γυμνάσιο του Como. Το πάθος του Volta ήταν η μελέτη της ηλεκτρικής ενέργειας. Το πρώτο επιστημονικό έγγραφό του, είχε τον τίτλο De vi attractiva ignis electrici ac phaenomenis inde pendentibus. Πολύ νέος δημοσίευσε την πρώτη του πραγματεία σχετικά με τη Φιάλη του Λέιντεν («λουγδουνική λάγηνο»), έναν νέο βελτιωμένο τύπο ηλεκτροσκοπίου.

Η έως τότε ερευνά του σχετικά με την ηλεκτρική ενέργεια του χάρισε τον τίτλο του καθηγητή φυσικής στη γενέτειρά του, το Κόμο, αλλά και τον τίτλο του επίτιμου μέλους της Βασιλικής Εταιρείας του Λονδίνου. Το 1778 ανακάλυψε και απομόνωσε το αέριο μεθάνιο (CH4). Η επόμενη επινόησή του ήταν το «ηλεκτροφόρο», δηλαδή δύο μεταλλικές πλάκες, η μία από εβονίτη και η άλλη με μονωτική λαβή οι οποίες αλληλοφορτίζονταν θετικά και αρνητικά. Στην ουσία αυτή του η εφεύρεση θεωρείται ότι είναι η πρώτη μπαταρία που κατασκευάστηκε ποτέ.

Ακολούθησαν οι ανακαλύψεις του ευδιόμετρου, του «ηλεκτρικού πιστολιού», της άσβηστης «λυχνίας υδρογόνου» και ως επακόλουθο η έδρα φυσικής το 1779 στο πανεπιστήμιο της Παβίας. Το 1780 ο Λουίτζι Γκαλβάνι, φίλος του Βόλτα, ανακάλυψε ότι η επαφή δυο διαφορετικών μετάλλων, μέσω του ιστού ενός βατράχου, είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία ηλεκτρικού ρεύματος. To 1974 ο Volta άρχισε να πειραματίζεται χρησιμοποιώντας μόνο τα μέταλλα και διαπίστωσε ότι ο ζωικός ιστός δεν ήταν απαραίτητος για την παράγωγη του ηλεκτρικού ρεύματος και το 1800 κατάφερε να κατασκευάσει την πρώτη ηλεκτρική (βολταϊκή) στήλη (μπαταρία).
Το 1801 παρουσίασε την ηλεκτρική στήλη του στο Μέγα Ναπολέοντα, ο οποίος τον ανακήρυξε Κόμη και Γερουσιαστή στο Βασίλειο της Λομβαρδίας. Το 1815 ο αυτοκράτορας της Αυστρίας τον όρισε διευθυντή της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Πάντοβα.

Ο Volta εισήγαγε τις έννοιες του δυναμικού (τάσης) και της ηλεκτρικής χωρητικότητας. Εφηύρε τη βολταïκή στήλη (ηλεκτρική μπαταρία), το ηλεκτρόμετρο και το ευδιόμετρο. Αργότερα μαζί με τους Λαβουαζιέ και Λαπλάς συμμετείχε σε πειράματα για τον ατμοσφαιρικό ηλεκτρισμό, ενώ με τον Γκαλβάνι πειραματίστηκε πάνω στον «ζωικό ηλεκτρισμό». Η διαμάχη του όμως, με τον Γκαλβάνι «οδήγησε» τον Volta σε νέες έρευνες και μελέτες και έτσι το 1800 παρουσίασε τη ανακάλυψη του, την πρώτη πηγής συνεχούς ρεύματος, της περίφημης «βολταϊκής στήλης» με ηλεκτρόδια από χρυσό (+) και ψευδάργυρο (-) και ηλεκτρολύτη θειικό οξύ.

Ο Μέγας Ναπολέων για να τιμήσει του Volta του απένειμε τον τίτλο του κόμη της Λομβαρδίας, ενώ πολύ αργότερα, το 1881, η παγκόσμια επιστημονική κοινότητα έδωσε προς τιμήν του το όνομα βολτ (Volt) στη μονάδα τάσης του ρεύματος.

Ο Βόλτα παρουσιάζοντας την εφεύρεση της μπαταρίας απέδωσε φόρο τιμής στους Γουίλιαμ Νίκολσον, Τιβέριο Καβάλο, και Αβραάμ Μπένετ, από τους οποίους είχε πολλές επιρροές.

Η μπαταρία που δημιουργήθηκε από τον Βόλτα πιστώνεται ως το πρώτο ηλεκτροχημικό κελί. Αποτελείται από δύο ηλεκτρόδια: ένα κράμα ψευδάργυρου και το άλλο από χαλκό. Ο ηλεκτρολύτης είναι είτε θειικό οξύ που αναμειγνύεται με νερό ή άρμη. Ο ηλεκτρολύτης υπάρχει με τη μορφή 2H+ και SO42−. Ο ψευδάργυρος, που είναι υψηλότερος στην ηλεκτροχημική σειρά τόσο από τον χαλκό και τον υδρογόνο, αντιδρά με το αρνητικά φορτισμένο θειικό άλας (SO42−). Τα θετικά φορτισμένα ιόντα υδρογόνου (πρωτόνια) συλλαμβάνουν ηλεκτρόνια από το χαλκό, σχηματίζοντας φυσαλίδες αερίου υδρογόνου, H2. Έτσι, υπάρχουν δύο πόλοι και ηλεκτρικό ρεύμα δεν θα ρέει εάν είναι συνδεδεμένοι. Οι χημικές αντιδράσεις σε αυτό το βολταϊκό κύτταρο έχουν ως εξής:
Ψευδάργυρος: Zn → Zn2+ + 2e−
Θειικό οξύ:2H+ + 2e− → H2

Προς τιμήν του έργου του, ο Ναπολέων Βοναπάρτης τον έχρισε Κόμη το 1810. Επίσης ο Volta απεικονιζόταν στο χαρτονόμισμα των 10.000 Ιταλικών λιρετών μαζί με ένα σχέδιο του βολταϊκού σωρού.

Ο Volta αποσύρθηκε το 1819 στο κτήμα του στο Καμνάγκο, μιας συνοικίας του Κόμο, στην Ιταλία, που τώρα ονομάζεται «Καμνάγκο Βόλτα» προς τιμήν του. Ο Volta απεβίωσε σε εκείνη την περιοχή στις 5 Μαρτίου του 1827, αμέσως μετά τα 82α γενέθλιά του.

Άσκηση ετοιμότητας «Σεισίχθων 2022» 

Previous article

Βραβεία SAG: Όλα όσα γνωρίζουμε για τη φετινή τελετή απονομής

Next article

You may also like

Comments

Leave a reply

Your email address will not be published.